Link

Pavel V., 22-letni obywatel Kazachstanu, jest oskarżony o usiłowanie zabójstwa po tym, jak zaatakował nożem kobietę w lesie przy ul. Balonowej w Toruniu. Jak na tę chwilę podejrzany czeka na opinię biegłego psychiatry w sprawie swojej poczytalności.

Obrońca 22-latka, adwokat Katarzyna Bórawska, podkreśla, że Pavel od dawna zmaga się z problemami psychicznymi. Twierdzi, że doświadczył traumy podczas służby wojskowej, co mogło przyczynić się do jego zaburzeń psychicznych. Mężczyzna nosił przy sobie nóż, którym rok temu zaatakował pracownicę biblioteki. Jego rodzina jest załamana sytuacją, a Pavel przebywa w areszcie w Bydgoszczy, gdzie ma ograniczony kontakt z bliskimi. Adwokat Bórawska podkreśla, że klient jest w złym stanie psychicznym.

Prokuratura oskarżyła Pavla V. o usiłowanie zabójstwa, mimo że jego ofiara – pracownica biblioteki – odniosła stosunkowo niewielkie obrażenia. Atak miał miejsce 19 września 2022 roku, gdy kobieta szła do pracy. Na szczęście rany nie były groźne, a sprawca został zatrzymany po kilku dniach. Zadanie ułatwiły policjantom nagrania z monitoringu nadzorującego rejon ataku.

Adwokat pokrzywdzonej, Mariusz Lewandowski, ujawnił, że kobieta miała długotrwałe problemy z ręką i doświadczyła silnej traumy. Pavel V. został oskarżony o usiłowanie zabójstwa i tymczasowo aresztowany. Nie potrafił logicznie wyjaśnić, dlaczego zaatakował przypadkową kobietę, co sugeruje, że mógł być motywowany rabunkiem.

Kluczową kwestią jest teraz poczytalność napastnika, zwłaszcza przy tak poważnym zarzucie. Pavel V. przeszedł już obserwację sądowo-psychiatryczną, ale opinia biegłego wciąż nie została wydana. Śledztwo w tej sprawie zbliża się do końca, a brak ekspertyzy jest ostatnią przeszkodą przed sporządzeniem aktu oskarżenia.

Pavel V. przebywa w celi od blisko roku, a jego tymczasowe aresztowanie wygasa 22 września. Prokuratura może wystąpić o jego przedłużenie. Natomiast, jeżeli akt oskarżenia zostanie skierowany do sądu przed tą datą, wówczas o jego dalszym losie będzie decydował Sąd Okręgowy w Toruniu.

Lider Platformy Obywatelskiej i były premier, który wcześniej poparł wiek emerytalny w Polsce do 67. roku życia, sam przeszedł na emeryturę w wieku 65 lat. Oto jak wyglądają szczegóły dotyczące emerytury Donalda Tuska.

Według informacji portalu Wirtualna Polska, Donald Tusk, jako były szef Rady Europejskiej, ma obowiązek przejścia na emeryturę w wieku 66 lat. Lider PO zdecydował jednak o wcześniejszym przejściu na emeryturę. Taka decyzja spowodowała obniżenie jego świadczenia unijnego o 600 euro miesięcznie.

Warto zaznaczyć, że wypłacana kwota i tak nie jest mała. Prawda jest taka, że Donald Tusk otrzymuje obecnie emeryturę w wysokości 4,6 tys. euro miesięcznie, co przekłada się na około 21 tys. zł brutto.

Tusk nie odczuwa żadnych potrzeb finansowych

Na pytanie o wysokość emerytury, Donald Tusk tłumaczył się spędzaniem czasu ze swoją rodziną i brakiem potrzeb finansowych. Były premier zaznaczył, że otrzymuje wysoką emeryturę europejską, bo w domu ma swoją żonę, dzieci i wnuki. Dodał, że nie ma też żadnych potrzeb finansowych, a jeśli chodzi o pełnienie stanowisk zawodowych, zaliczył ich w swojej karierze wystarczająco dużo.

Należy jednak pamiętać, że dzieci Donalda Tuska są już dorosłe. Jego syn Michał ma lat 41, a córka Katarzyna lat 35.

Warto zauważyć, że kwestia wieku emerytalnego jest jednym z głównych tematów planowanego na 15 października referendum.

Premier Mateusz Morawiecki, wykorzystując media społecznościowe, oskarżył Platformę Obywatelską o kłamstwa i podkreślił dotrzymywanie obietnic przez Prawo i Sprawiedliwość.

W swoim poście premier zamieścił grafikę prezentującą zrealizowane obietnice partii rządzącej, takie jak 13. i 14. emerytury, uszczelnienie VAT, zerowy PIT dla młodych, programy wsparcia rodzin, bezpłatne leki dla osób starszych, zabezpieczenie dostaw węgla, Fundusz Budowy Dróg Lokalnych, domy do 70 m2 bez pozwolenia, niższe stawki CIT dla małych firm, Konstytucję Biznesu, zmniejszenie bezrobocia oraz podniesienie limitu w ryczałcie do 2 mln euro.

Kolejne osiągnięcia PiS obejmują cyfryzację, budowę e-państwa, wsparcie dla rodzin wielodzietnych, przekop Mierzei Wiślanej, budowę tunelu do Świnoujścia, Via Carpatia i Via Baltica, skuteczną walkę z korupcją, zwiększenie współpracy z USA, elastyczne formy zatrudnienia, wzrost bezpieczeństwa na drogach, sieć badawczą im. Łukasiewicza, podniesienie płacy minimalnej, odbudowę posterunków policji, wzmocnienie armii i ochronę granic oraz tarczę finansową dla firm w pandemii COVID-19.

W przypadku Platformy Obywatelskiej wskazano na złamane obietnice, takie jak podwyższenie VAT pomimo obietnicy obniżenia podatków (PIT, CIT, VAT), niezrealizowaną obietnicę Donalda Tuska o pozostaniu w kraju, niezniesienie wymogu uzyskiwania pozwolenia na budowę domów jednorodzinnych oraz brak ograniczenia wzrostu długu publicznego. Zamiast tego, znacząco wzrósł dług publiczny.

Platforma Obywatelska nie dotrzymała również obietnic związanych z elektrownią jądrową, miejscami w przedszkolach, a także walki z korupcją, która miała się pogorszyć za rządów Donalda Tuska. Jedynej obietnicy, jakiej dotrzymało PO, jest podniesienie wieku emerytalnego.

W Warszawie doszło do spotkania ministrów spraw wewnętrznych Polski, Litwy, Łotwy i Estonii, w tym Mariusza Kamińskiego. Spotkanie zorganizowano w odpowiedzi na rosnący kryzys na granicy z Białorusią.

Sytuacja na granicy pogarsza się z powodu presji migracyjnej oraz obecności najemników z Grupy Wagnera na terytorium Białorusi. W rezultacie zażądano od reżimu Łukaszenki natychmiastowego wycofania Grupy Wagnera z Białorusi i deportacji nielegalnych migrantów zgromadzonych przy granicy.

W przypadku krytycznych incydentów na granicy z Białorusią, bez względu na to, czy dotyczą one Polski, Litwy czy Łotwy, zostaną podjęte natychmiastowe retorsje, w tym zamknięcie wszystkich przejść granicznych, które dotychczas były otwarte, zarówno dla osób, jak i towarów. Rząd obawia się, że takie działania zaszkodzą interesom Łukaszenki, zwłaszcza w zakresie tranzytu towarów przez Białoruś.

Kamiński podkreślił, że pełna izolacja Łukaszenki wobec Europy może negatywnie wpłynąć na naród białoruski, który cierpi z powodu brutalnych represji i licznych więźniów politycznych, m.in. tak popularnych osobistości jak Aleś Bielacki czy Andrzej Poczobut.

Władze Polski utrzymują kontakt z białoruską opozycją, w tym ze Swiatłaną Cichanouską, która w 2020 roku zwyciężyła wybory. Ponadto, systematycznie pracują nad zapewnieniem bezpiecznych kanałów ucieczki dla osób zagrożonych represjami na Białorusi w przypadku zamknięcia granic, mając na uwadze zapewnianie wsparcia dla narodu białoruskiego i opozycjonistów.

Politycy Platformy Obywatelskiej przedstawili temat reparacji jako kwestię zamkniętą. Uważają, że nie warto psuć relacji z Niemcami, ponieważ odszkodowania i tak nie zostaną przyznane.

Od II wojny światowej minęły już 84 lata, jednak Polska w dalszym ciągu nie otrzymała od Niemiec zadośćuczynienia za ich haniebne działania. W 2022 roku zespół posła Arkadiusza Mularczyka przedstawił raport o stratach Polski z okresu 1939-1945, żądając 6 bilionów 220 miliardów 609 milionów złotych reparacji.

Tusk: reparacje to antyniemiecka kampania dla poparcia partii rządzącej

Politycy opozycji, w tym Donald Tusk, twierdzili, że sprawa reparacji to jedynie antyniemiecka kampania mająca na celu poparcie dla partii rządzącej. Zdaniem Tuska PiS zamierza wykorzystać tę antyniemiecką kampanię, aby odbudować swoje poparcie. Radosław Sikorski podkreślił, że żądanie reparacji od Niemiec to czysta propaganda, twierdząc, że relacje z Niemcami są ważniejsze niż odszkodowanie za II wojnę światową. Wspomniał również, że Polska podpisała traktat graniczny z RFN.

Grzegorz Schetyna uznał, że sprawa reparacji została zamknięta w 1953 roku i nie ma sensu jej kontynuować. Według niego przyszły rząd opozycji nie będzie wracać do tego tematu. Oznajmił, że stosunki polsko-niemieckie są kluczowe dla przyszłości zarówno Unii Europejskiej, jak i pozycji, jaką zajmuje w niej Polska. Dlatego uważa, że należy odbudować relacje z Niemcami. Polityk podkreślił też wagę relacji polsko-niemieckich i ich wpływ na politykę europejską, wyrażając chęć uczestnictwa Polski w Trójkącie Weimarskim (Paryż, Berlin, Warszawa) jako ważnego czynnika w UE.