Link

Rząd planuje przedłużenie terminu legalnego pobytu oraz praw do świadczeń socjalnych, takich jak 800 plus, dla obywateli Ukrainy. Niemniej, trwają też konsultacje na poziomie wojewodów i ministerstw w celu dokonania weryfikacji obowiązujących rozwiązań oraz zdefiniowania nowych kierunków wsparcia. Bliski współpracownik Donalda Tuska podkreśla, że choć pomoc dla uchodźców będzie kontynuowana, jej zasady mogą się nieco zmienić.

Aktualnie nowelizacją ustawy dotyczącej obywateli Ukrainy zajmuje się MSWiA. Wiceminister Tomasz Szymański, odpowiedzialny za opracowanie projektu, akcentuje, że pomoc dla Ukraińców jest zgodna z dyrektywą unijną, a termin obowiązywania ustawy ma zostać przedłużony do 30 czerwca 2024 r. Świadczenia, takie jak 40 zł dziennie za pobyt w mieszkaniu prywatnym i 300 zł za przekroczenie granicy, nie są uzależnione od tej dyrektywy.

Wiceminister zaznacza, że poprzedni rząd zadeklarował kontrolę nad procesem wsparcia, ale brakowało woli politycznej do jego realizacji. Obecna większość polityczna przeprowadza konsultacje, analizując obecne rozwiązania i poszukując potencjalnych oszczędności.

W Kancelarii Prezesa Rady Ministrów pojawiły się informacje o poszukiwaniu oszczędności przez ekipę Tuska. Faktem jest, iż politycy PO uważają, że pomoc dla Ukraińców jest bardzo ważna. Aczkolwiek, jednocześnie wskazują też na konieczność analizy kosztów oraz potrzeby dostosowania świadczeń z uwagi na zwiększające się wydatki.

Podczas oficjalnych rozmów politycy PO argumentują, że pomoc dla Ukraińców ma także korzyści dla państwa, ze względu na cyrkulację środków w gospodarce. Oczekiwane zmiany w wysokości świadczeń socjalnych pozostają jednak kwestią decyzji rządowej. Jak zaznacza sam rząd, system musi być elastyczny, ponieważ musi mieć na względzie długotrwały konflikt na Wschodzie.

Ostatnio pojawiły się kontrowersje dotyczące decyzji rządu o pozbawieniu dotacji dla Akademii Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, założonej przez ojca Tadeusza Rydzyka. Dotacje miały być przeznaczone na utworzenie kierunku pn. „Informatyka medialna”. Uczelnia, należąca do Fundacji Lux Veritatis, straciła wsparcie finansowe ze względu na żądanie od kandydatów zaświadczeń od proboszczów. Władze uczelni mówią o dyskryminacji.

Minister Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz argumentuje, że sytuacja jest kuriozalna, a ministerstwo nie uznało zaświadczeń od proboszczów za niezbędne do przyjęcia na studia. Chodzi o projekt „Informatyka medialna twoją szansą na sukces!”, finansowany z unijnego programu „POWER”. Dotacje na kwotę ponad 400 tys. zł miały umożliwić otwarcie nowych kierunków.

O. dr Zdzisław Klafka, rektor uczelni, podkreśla, że projekt został wcześniej zaakceptowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a forma rekrutacji z zaświadczeniem od proboszcza również była akceptowana. Mimo to ministerstwo podjęło decyzję o cofnięciu dotacji. A to z kolei jest sprzeczne z wynikami kontroli doraźnej, przeprowadzonej przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju na zlecenie Komisji Europejskiej.

Kwestia ta ma powiązania z poprzednimi zawiadomieniami ze strony europosłów i rzecznika praw obywatelskich. Zawiadomienia te spowodowały, że uczelnią zajęła się Komisja Europejska. KE uważa, że narzucanie opinii proboszcza jako warunku uczestnictwa w nauce jest działaniem dyskryminacyjnym.

Warto zauważyć, że mimo sporu wokół dotacji, w 2024 roku PiS zobowiązało się zapłacić Fundacji Lux Veritatis niemal 370 tys. zł za transmisje na żywo mszy świętych. Umowa w tej sprawie została podpisana w 2015 r. i obowiązuje do końca 2024 r., z przewidzianym aneksem zwiększającym kwotę płatności w drugim półroczu 2024 r. A to z kolei wywołuje kontrowersje w kontekście wcześniejszych dotacji dla Fundacji Lux Veritatis z Funduszu Sprawiedliwości, które przekroczyły 22 mln zł – prawie 21,5 mln zł z tej sumy trafiło do fundacji podczas rządów PiS.

Pan Krzysztof padł ofiarą bezczelnej kradzieży, w wyniku której stracił swoją obrączkę. Złodziejem okazał się jego kolega, który zgarnął swój łup w momencie, gdy pokrzywdzony podwoził go po pracy. Sprawca nigdy nie zwrócił pieniędzy za skradziony przedmiot, pomimo że komornik przez sześć lat próbował wyegzekwować od niego rekompensatę. W rezultacie teraz pan Krzysztof musi zapłacić za działania komornicze.

Krzysztof Dąbrowski podczas podwożenia kolegi z pracy padł ofiarą złodzieja, który ukradł mu obrączkę. Pan Krzysztof zostawił obrączkę w schowku, gdy szedł do pracy. Natomiast po pracy zgodził się podwieźć swojego kolegę. Kiedy już siedzieli w samochodzie, pan Krzysztof musiał na chwilę wyjść, żeby podpisać dokumenty. Wówczas złodziej skorzystał z okazji i dokonał kradzieży.

Niedługo po tym złodziej został schwytany i przyznał się do winy. Niestety, obrączki nie udało się odzyskać, ponieważ wcześniej zdążył już ją sprzedać w lombardzie. Z kolei właściciel punktu odmówił wydania przedmiotu prawowitemu właścicielowi.

Mimo ujęcia sprawcy sąd skazał go tylko na 30 godzin prac społecznych i zwrot kosztów obrączki. Komornik, odpowiedzialny za odzyskanie pieniędzy, przez sześć lat nie potrafił ściągnąć z niego żadnej kwoty. Złodziej utrzymywał, że praca dorywcza nie pozwala mu na uzyskiwanie regularnych dochodów.

Po upływie sześciu lat komornik umorzył sprawę i zażądał pieniędzy od właściciela obrączki. Komornik argumentuje, że ktoś musi pokryć koszty jego działań – a skoro nie można ściągnąć długu z dłużnika, wówczas rachunkiem zostaje obciążona ofiara.

Krzysztof Dąbrowski nie zgodził się na poniesienie kosztów za własne nieszczęście, w związku z czym odmówił uiszczenia płatności. Komornik zadeklarował, że w przypadku braku zapłaty rozpocznie egzekucję długu.