W Lublinie powrócił pomysł upamiętnienia słynnego Baobabu z placu Litewskiego, który został wycięty w 2017 roku. Projekt zakłada postawienie w Parku Ludowym betonowej kolumny o wysokości 7,5 metra, podgrzewanej do temperatury 37 stopni Celsjusza. Za projekt autorstwa Mirosława Bałki miasto zapłaciło już 150 tys. zł, a wykonanie monumentu może kosztować kolejne 150–200 tys. zł. Do koncepcji krytycznie odniósł się Bartłomiej Bałaban, dyrektor Muzeum Wsi Lubelskiej.
Bałaban przypomina, że topola czarna, nazywana przez mieszkańców Baobabem, była ważnym miejscem spotkań Lublinian. Według jednej z opowieści drzewo posadzono po upadku powstania styczniowego w 1863 roku, nadając mu symboliczne znaczenie. Przez lata dawało cień i schronienie przed deszczem, ale jego kondycja uległa pogorszeniu m.in. wskutek uszkodzenia korzeni podczas prac budowlanych i zasolenia gleby. Ostatecznie drzewo ścięto 23 maja 2017 roku, a jego pień pozostawiono przed Galerią Labirynt.
Dyrektor muzeum uważa, że najlepszym sposobem upamiętnienia Baobabu było posadzenie w tym miejscu kolejnego drzewa. Jego zdaniem stawianie betonowego monumentu to sprzeczność z ideą ochrony przyrody, zwłaszcza w mieście, w którym kolejne tereny zielone ustępują zabudowie i betonowym powierzchniom. Zamiast wydawać pieniądze na pomnik, proponuje chronić istniejące zielone przestrzenie, m.in. Górki Czechowskie, a do tego tworzyć nowe skwery w centrum Lublina.
Bałaban zwraca również uwagę na kondycję miejskich instytucji kultury, które – jak ocenia – są niedofinansowane i stopniowo „kamienieją”. Nie kwestionuje tego, że sztuka może być kosztowna, ale zastanawia się, czy miasto rzeczywiście potrzebuje takiej instalacji i czy stać je na ten wydatek. W swoim komentarzu proponuje nawet, by zamiast betonowego obelisku poświęconego drzewu postawić podobny monument na cześć miejskiej kultury.


